فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 94 ) بر خوانيد اگر مىراست گوئيد . فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ هر كه دروغ سازد بر خداى پس ازين ، فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 95 ) ايشان از ستمكارانند بر خويشتن . قُلْ صَدَقَ اللَّهُ گوى كه راست گفت خداى هر چه گفت ، فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ پس بر پى ابراهيم ايستيد ، حَنِيفاً آن پاك يكتا گوى يكتا شناس يكتا پرست ، وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 96 ) و از انبازگيران با خداى خويش هرگز نبود . النوبة الثانية قوله تعالى : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ - مفسّران گفتند : بر اينجا بهشت است و انفاق بيرون كردن زكات از مال . ميگويد : تا زكات از مال بيرون نكنيد ، و بدرويشان ندهيد ، ببهشت نرسيد . اين قول خطاب با توانگران است على الخصوص ، و گفته‌اند كه : اين خطاب با عامّهء مؤمنانست ، توانگران و درويشان هر كسى بر اندازه و توان خويش به اين انفاق مخاطب است ، و آن از ايشان پسنديده . چنان كه جاى ديگر ايشان را در هزينه كردن و ايثار نمودن با فقر و فاقه بستود و بپسنديد ، و گفت : وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ . آن روز كه اين آيت آمد : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ زيد بن حارثه آمد و اسپى آورد و گفت : « يا رسول اللَّه هذا ممّا احبّه » اين اسپ دوست دارم ، خواهم كه در راه خداى خرج كنم ، از من بپذير . مصطفى ( ص ) اسامة بن زيد را بخواند و اسپ بوى داد . زيد دلتنگ گشت ، گفت : « من اين از بهر صدقه آوردم . مصطفى ( ص ) گفت : « اما انّ اللَّه قد قبلها منك ! » دل تنگ مكن يا زيد ! كه اللَّه آن صدقه از تو پذيرفت . و بو طلحهء انصارى را بستانى بود برابر مسجد ،